Анвара Ариповна Садыкова

Айтпай-ақ, бұл тұлғаның біздің сайтымыз үшін де, елдің хореография әлемі үшін де ерекше маңызды екенін атап өткен жөн. Оның мәдениетке қосқан үлесін асыра бағалау қиын, бірақ оған мұқтаждық та жоқ: өмірбаянындағы еңбек жолы қалдырған ізі — оның мызғымас рухани мұрасы — Қазақстанның бірнеше буын бишілері мен хореографтарының жүрегінде өмір сүріп келеді әрі өмір сүре береді. Өнер жолын балалық шағында таңдаған Анвара өзінің қажет есігін ерте ашты — бұл жерде де, рухани тұрғыдан да. Бұл оқиға оның туған қаласы Балқаштағы бір жексенбілік таңында басталды. Биге деген махаббаты күн өткен сайын артып, күшейе түсті. Өнерге деген осы құштарлықпен бірге біздің кейіпкеріміздің бойында айқын принциптерге негізделген қайсар мінез де қалыптасты.

Бірінші принцип — «ИӘ» деп айта білу!
Анвара Ариповна бұл ерекшелікті әрі жеке әлсіздігі, әрі тұлғалық күші ретінде қабылдайды. Бір жағынан, әрдайым келісім беруге дайын болу кейде ішкі дүниеге қайшы келіп, көңіл-күй мен көзқарасқа әсер етуі мүмкін. Екінші жағынан, дәл осы «иә» деу қабілеті оны жаңа жетістіктерге, тәжірибелерге және мүмкіндіктерге жетеледі. Қызығушылықтың жетелеуі ме, әлде жаңалық ашуға деген құштарлық па — ол әрқашан алға ұмтылды. Өмірінің әр кезеңіндегі табыстары дер кезінде айтылған келісімнің арқасында мүмкін болғанын уақыт өте түсіне бастады.

Екінші принцип — армандау!
Тіпті армандауды білмесең — оны үйренуді арманда. Өйткені арманы жоқ адамның орындалатын ештеңесі болмайды.

Үшінші принцип — еңбек ету, тынбай жұмыс жасау.
Табыстың келуі заңдылық болып көрінсе де, еңбектен қол үзбеу — аса маңызды шарт. Тарих Анвара Ариповнаны жаңа қазақстандық (неоказах) хореографияның негізін қалаушы ретінде есте сақтайды. Оның шығармашылық көрегендігі арқасында қазақ биі нәзіктікке, пластикаға, сымбатқа және ерекше тартымдылыққа ие болды. Бүгінде оның жолын жалғастырып жүрген көптеген шәкірттері осы бағытта нәтижелі еңбек етуде. Алайда уақыт өтсе де, неоказах хореографиясының танылып, түсінікті болуына дейін қаншалықты орасан еңбек жұмсалғанын жұртшылық әлі де жақсы түсінеді.

«Еңбек ету — құлаққа үйреншікті сөз, бірақ бұл шындық! Мен оны істеу керек болғандықтан істедім!»

Төртінші принцип — мақсатқа жетіп қана қоймай, үдерістен ләззат алу.
Бұл сезімді жоғалтпай сақтау маңызды. Анвара Ариповнаның шығармашылық жолын тереңірек зерттеген адам оның нағыз «процесс адамы» екенін байқауы мүмкін — көптеген өнер адамдарындай. Бірақ төртінші бетті аяқтап, алғашқы бетке қайта көз жүгіртсеңіз, әрбір үдерістің нәтижеге бағытталғанын көресіз. Өйткені күнделікті шығармашылық жұмыстың ортасында әрқашан шынайы құштарлық пен қанағат сезімі болды. Процесс соншалықты баурап алатын, тіпті оны жұмыс деп ойлауға мұршасы келмейтін.

Педагог болу — бір нәрсе, орындаушы болу — екінші, ғылыммен айналысу — үшінші, ал миниатюралар мен композициялар қою — төртінші бағыт. Осы төрт түрлі қыр бір-бірімен үйлесіп, біртұтас музыкалық-би ансамбліне айналды. Классик айтқандай: «Өмірде екі ғана күйзеліс бар — мақсатқа жете алмау немесе оған жету». Осындай терең тұлғаны — Анвара Ариповна Садықованы тани отырып, сіздер де өз шығармашылық ізденістеріңізді нығайтып, мол білім мен тәжірибеге толы рухани жетекшіні табасыздар. Оның құнды шығармашылық мұрасын біз сайтымызда әлі талай рет ұсынатын боламыз.